«Հովհաննես Գալաջյան»–ի խմբագրումների տարբերություն
Նոր էջ «'''Հովհաննես Գալաջյան'''՝ (1963-2024), «Իրավունք» թերթի գլխավոր խմբագիրը, որն իր թերթում մի քանի քննադատական հոդված էր տպագրել Դօրիանի մասին։ Իր «<nowiki/>Հոգու մերկապար<nowiki/>» բլոգում Դօրիանը Գալաջյանին «Հովիկ ձյաձյա» էր անվանում և դիմում այլ վիրավորական մականուններո...»: |
No edit summary |
||
| Տող 2. | Տող 2. | ||
Իր «<nowiki/>[[Հոգու մերկապար]]<nowiki/>» բլոգում Դօրիանը Գալաջյանին «Հովիկ ձյաձյա» էր անվանում և դիմում այլ վիրավորական մականուններով։ Նրա կարծիքով՝ Գալաջյանն իր շնորհիվ էր հայտնի դարձել․<blockquote>Դորիի շնորհիվ նա արդեն պոպուլյար է ոչ միայն իր թերթոնչիկի 60-105 տարեկան ընթերցողների, այլ նաև երիտասարդների շրջանում:<ref>https://web.archive.org/web/20090909073902/http://dorian.ucoz.ru/blog/2009-9-5-102</ref></blockquote>Իր «Երկնագույն խրախճանքը» հոդվածում Հովհաննես Գալաջյանը գրել էր․<blockquote>Այդ պատմվածք կոչեցյալի հեղինակը ինտերնետի բազում սոցիալական ցանցերն արդեն ապականել է իր բացած ծայրաստիճան հակաբարոյական կայքերով: Ճիշտ է, նա դեռեւս իր պետքարանաբույր «ստեղծագործությունները» չի ներկայացնում սեփական անունով եւ գերադասում է թաքնվել «Դորիան» ծածկանվան տակ: Ավելին, առայժմ սարսափելի վախենում է բացահայտումից. խելքը գլխին բլոգերները փորձել են նրան հայտնաբերել համակարգչային հասցեով, սակայն սույն երիտասարդը քաջ իմանալով, որ գործունեությունը ոչ միայն հակազգային է, այլև գարշելի, միջոցներ է ձեռնարկում չհայտնաբերվելու համար: Դրան վրադիր էլ հասցրել է իր կայքերում փողոցային հայհոյանքներ զետեղել իր գործունեության մասին գրած լրագրողների հասցեին, ինչը, թերեւս, արդեն իրավապահ մարմինների համար պետք է բավարար առիթ համարել, որպեսզի սկսեն այդ գարշանքի հայտնաբերման ու քրեական հետապնդման աշխատանքները: Բայց, ավաղ, ինչպես միշտ…</blockquote>Մինչ «<nowiki/>[[Սատանան մայրամուտին]]<nowiki/>» պատմվածքի՝ «<nowiki/>[[Ինքնագիր]]<nowiki/>» գրական մրցանակ ստանալը՝ Դօրիանի մասին մամուլում միայն մեկ հոդված էր հրապարակվել՝ «Հրապարակ» թերթում, և միակ լրագրողը, ում հասցեին Դօրիանը կարող էր «''փողոցային հայհոյանքներ զետեղել''», պիտի որ հենց այդ հոդվածի հեղինակը լիներ։ «<nowiki/>[[Կիսաբաց լուսամուտներ]]<nowiki/>» հեռուստահաղորդման շրջանակում իր հարցազրույցի ընթացքում՝ Դօրիանը խոստովանեց, որ «<nowiki/>[[Պոռնկությունը մոդա է]]<nowiki/>» վերնագրով այդ հոդվածի հեղինակը հենց ինքն էր։ | Իր «<nowiki/>[[Հոգու մերկապար]]<nowiki/>» բլոգում Դօրիանը Գալաջյանին «Հովիկ ձյաձյա» էր անվանում և դիմում այլ վիրավորական մականուններով։ Նրա կարծիքով՝ Գալաջյանն իր շնորհիվ էր հայտնի դարձել․<blockquote>Դորիի շնորհիվ նա արդեն պոպուլյար է ոչ միայն իր թերթոնչիկի 60-105 տարեկան ընթերցողների, այլ նաև երիտասարդների շրջանում:<ref>https://web.archive.org/web/20090909073902/http://dorian.ucoz.ru/blog/2009-9-5-102</ref></blockquote>Իր «Երկնագույն խրախճանքը» հոդվածում Հովհաննես Գալաջյանը գրել էր․<blockquote>Այդ պատմվածք կոչեցյալի հեղինակը ինտերնետի բազում սոցիալական ցանցերն արդեն ապականել է իր բացած ծայրաստիճան հակաբարոյական կայքերով: Ճիշտ է, նա դեռեւս իր պետքարանաբույր «ստեղծագործությունները» չի ներկայացնում սեփական անունով եւ գերադասում է թաքնվել «Դորիան» ծածկանվան տակ: Ավելին, առայժմ սարսափելի վախենում է բացահայտումից. խելքը գլխին բլոգերները փորձել են նրան հայտնաբերել համակարգչային հասցեով, սակայն սույն երիտասարդը քաջ իմանալով, որ գործունեությունը ոչ միայն հակազգային է, այլև գարշելի, միջոցներ է ձեռնարկում չհայտնաբերվելու համար: Դրան վրադիր էլ հասցրել է իր կայքերում փողոցային հայհոյանքներ զետեղել իր գործունեության մասին գրած լրագրողների հասցեին, ինչը, թերեւս, արդեն իրավապահ մարմինների համար պետք է բավարար առիթ համարել, որպեսզի սկսեն այդ գարշանքի հայտնաբերման ու քրեական հետապնդման աշխատանքները: Բայց, ավաղ, ինչպես միշտ…</blockquote>Մինչ «<nowiki/>[[Սատանան մայրամուտին]]<nowiki/>» պատմվածքի՝ «<nowiki/>[[Ինքնագիր]]<nowiki/>» գրական մրցանակ ստանալը՝ Դօրիանի մասին մամուլում միայն մեկ հոդված էր հրապարակվել՝ «Հրապարակ» թերթում, և միակ լրագրողը, ում հասցեին Դօրիանը կարող էր «''փողոցային հայհոյանքներ զետեղել''», պիտի որ հենց այդ հոդվածի հեղինակը լիներ։ «<nowiki/>[[Կիսաբաց լուսամուտներ]]<nowiki/>» հեռուստահաղորդման շրջանակում իր հարցազրույցի ընթացքում՝ Դօրիանը խոստովանեց, որ «<nowiki/>[[Պոռնկությունը մոդա է]]<nowiki/>» վերնագրով այդ հոդվածի հեղինակը հենց ինքն էր։ | ||
== Աղբյուրներ == | |||
09:35, 15 փետրվարի 2026-ի տարբերակ
Հովհաննես Գալաջյան՝ (1963-2024), «Իրավունք» թերթի գլխավոր խմբագիրը, որն իր թերթում մի քանի քննադատական հոդված էր տպագրել Դօրիանի մասին։
Իր «Հոգու մերկապար» բլոգում Դօրիանը Գալաջյանին «Հովիկ ձյաձյա» էր անվանում և դիմում այլ վիրավորական մականուններով։ Նրա կարծիքով՝ Գալաջյանն իր շնորհիվ էր հայտնի դարձել․
Դորիի շնորհիվ նա արդեն պոպուլյար է ոչ միայն իր թերթոնչիկի 60-105 տարեկան ընթերցողների, այլ նաև երիտասարդների շրջանում:[1]
Իր «Երկնագույն խրախճանքը» հոդվածում Հովհաննես Գալաջյանը գրել էր․
Այդ պատմվածք կոչեցյալի հեղինակը ինտերնետի բազում սոցիալական ցանցերն արդեն ապականել է իր բացած ծայրաստիճան հակաբարոյական կայքերով: Ճիշտ է, նա դեռեւս իր պետքարանաբույր «ստեղծագործությունները» չի ներկայացնում սեփական անունով եւ գերադասում է թաքնվել «Դորիան» ծածկանվան տակ: Ավելին, առայժմ սարսափելի վախենում է բացահայտումից. խելքը գլխին բլոգերները փորձել են նրան հայտնաբերել համակարգչային հասցեով, սակայն սույն երիտասարդը քաջ իմանալով, որ գործունեությունը ոչ միայն հակազգային է, այլև գարշելի, միջոցներ է ձեռնարկում չհայտնաբերվելու համար: Դրան վրադիր էլ հասցրել է իր կայքերում փողոցային հայհոյանքներ զետեղել իր գործունեության մասին գրած լրագրողների հասցեին, ինչը, թերեւս, արդեն իրավապահ մարմինների համար պետք է բավարար առիթ համարել, որպեսզի սկսեն այդ գարշանքի հայտնաբերման ու քրեական հետապնդման աշխատանքները: Բայց, ավաղ, ինչպես միշտ…
Մինչ «Սատանան մայրամուտին» պատմվածքի՝ «Ինքնագիր» գրական մրցանակ ստանալը՝ Դօրիանի մասին մամուլում միայն մեկ հոդված էր հրապարակվել՝ «Հրապարակ» թերթում, և միակ լրագրողը, ում հասցեին Դօրիանը կարող էր «փողոցային հայհոյանքներ զետեղել», պիտի որ հենց այդ հոդվածի հեղինակը լիներ։ «Կիսաբաց լուսամուտներ» հեռուստահաղորդման շրջանակում իր հարցազրույցի ընթացքում՝ Դօրիանը խոստովանեց, որ «Պոռնկությունը մոդա է» վերնագրով այդ հոդվածի հեղինակը հենց ինքն էր։
